تبلیغات
یا علی مدد - دسته ی آخر...

یا علی مدد

من درد در رگانم حسرت در استخوانم و چیزی نظیر آتش در جانم...

نمی‌دانم آدم‌ها به چند دسته تقسیم می‌شوند، اما می‌دانم که من جزء دستهٔ آخرم. دستهٔ آخر آدم‌هایی هستند که معمولا از شمارش جا می‌افتند، دسته‌ای که در هیچ گروهی نمی‌گنجند، دسته‌ای که فراموش می‌شوند. من جزء دستهٔ جوجه اردک‌های زشتی هستم که امید دارند روزی به قوهای سپید و زیبایی تبدیل شوند. دسته‌ای که در مهمانی‌ها معمولا ساکت‌ترین فرد هستند و همیشه گوشه‌ای را برای نشستن پیدا می‌کنند. دسته‌ای که موهای شرابی ندارند و گوش‌هایشان با هیچ گوشواره‌ای آشتی نیست. آدم‌هایی که زود می‌رنجند، زیاد گریه می‌کنند و با کوچک‌ترین اتفاق‌ها خوشحال می‌شوند اما هیچ وقت غم درونیشان ر‌هایشان نمی‌کند. ما آدم‌هایی که زندگی را ساده می‌گیریم و سر اتفاق‌های کوچک دل اطرافیانمان را می‌شکنیم، ما که بلد نیستیم سر مشکلات بزرگ به اطرافیانمان سخت بگیریم و اتفاقا همین بزرگ‎‌ترین نقص ماست، چراکه اتفاق‌های کوچک به قدری زیاد است که اطرافیانمان گمان می‌کنند ما آدم‌های به درد نخوری هستیم. ما که با یک جفت دستکش شاد می‌شویم و انتظار هدیه‌های آنچنانی نداریم. ما آدم‌هایی هستیم که دوست داریم جهان را یک شبه زیبا کنیم و مدینهٔ فاضلهٔ ما خلاصه می‌شود در ابلهانه‌ترین رویاهایی که یک آدم می‌تواند داشته باشد.‌‌ همان تصاویر مزخرف شاعرانه که آتش و کلبه و ساز و شورلت قهوه‌ای دهه ۸۰ را شامل می‌شود. ما آدم‌های دستهٔ آخر آنقدر رویاهای احمقانه داریم که حتا از به زبان آوردنشان مقابل آدمهای دسته‌های دیگر شرم داریم. ما آدم‌های سخت، ما آدم‌های بن بست، ما آدم‌هایی که دلمان می‌خواهد کسی دلش برای ما بسوزد! اما هیچ کس دلش برای ما طفلکی‌ها نمی‌سوزد جز خودمان! ما که با آرمان‌هایمان گندش را در آورده‌ایم.... ما چقدر مزخرفیم! اکهی لعنتی... گند ماجرا را نگفتم! گند ماجرا آنجاست که همه دوست دارند جای ما باشند چون فکر می‌کنند روزگار ما، دنیای ما به طرز وحشیانه‌ای خوب است! تصورش را بکن! 
نوشته شده در پنجشنبه 6 آذر 1393 ساعت 07:03 ب.ظ توسط کریمی نظرات | |


آخرین مطالب
» بازگشت دوباره
» زنده
» لحظه ها
» شعار
» سلطان قلب...
» بدتر از تنهایی
» خاموش
» شروع دوباره
» نیمه ی ....
» کیک مشترک
» من اما با تو زیستم
» مرا بخوان
» فکر
» شبیه
» از من مرنج

Design By : RoozGozar.com